Vandaag gaat Jezus terug naar de hemel, maar een oude man die hier niet bij naam genoemd wordt dreigt hem uit de lucht te schieten.
Gisteren met mijn schoonmoeder naar de neuroloog geweest. Daar heb ik het later nog wel over. Nu genieten van deze vrije dag ook al ben ik al enkele jaren op pensioen.
Fijne hemelvaart en tot de volgende.
🙂
Gisteren was het weer ouderwets aan het regenen. Na die lange droge periode zou men bijna vergeten hoe het aanvoelt door de regen te moeten in weer en wind zoals men het zo mooi kan zeggen. Buiten in de tuin bezig zijn of lui op het terras is dan geen optie. Gelukkig kwam de postbode langs met een pakje voor me. Wat er in dat pakje zat kan je hieronder op de foto zien :
Het boek van ons aller Riet. Het boek leest heel vlot. Het laat mooi zien hoe het is om met een persoon samen te leven die dementerend is.
Natuurlijk heb ik dat boek nog niet helemaal uitgelezen, zo’n rappe lezer ben ik nu ook weer niet. Daar de stukjes die vroeger op haar secret blog verschenen volgens datum geschreven zijn is het gemakkelijk hier en daar een stukje uit te pikken.
Kortom een aanrader voor wie in haar situatie verkeert of voor mensen die meer over deze ziekte willen vernemen van een ervaringsdeskundige.
Dit was het voor vandaag. Tot de volgende.
🙂
Vrijdag laatstleden was het de “Dag van de buren”. De Dag van de Buren wordt jaarlijks gevierd op de laatste vrijdag van mei, dit jaar dus op 23 mei. In Roeselare kunnen buurtbewoners samenkomen buiten, een hapje en een drankje delen en de gezelligheid in de buurt vieren. Je kan je eigen activiteit aanvragen via het online evenementenloket van de stad.
Ook buurthuis Tof van Tinneke deed mee. En het weer liet ook zijn beste kant zien.
We zaten met zijn allen gezellig buiten en genoten van een broodje braadworst. Tussendoor was er optredens van een Filipijns dansgezelschap.
Als toetje kregen we een ijsje dat door iedereen gesmaakt werd.
Het was een geslaagde avond. Iedereen tevreden.
Dit was het weer voor vandaag. Rest mij jullie een fijne dinsdag te wensen en tot de volgende.
🙂
Deze morgen aan de ontbijttafel :
Tante Martha : wat zijn de plannen voor vandaag ?
Bieke : Mieke en ik gaan naar het park.
Nonkel Juul : wat gaan jullie daar uitspoken ?
Mieke : de eendjes voeren en plezier maken.
Buurvrouw Erna : van mij zouden ze nooit alleen naar het park mogen gaan.
Oldman : in mijn tijd zat ik ook veel in het park bij de mooie meisjes.
Flip : ik weet een leuke plaat voor in de Bankshow.
Hans : laat maar horen Flip.
Het is alweer de laatste week van de maand mei. Laat ons genieten van de regen na al die weken droogte.
Fijne dag verder.
🙂
Onlangs schreef ik een blog over iemand die vast zat in een kledingscontainer hier vlakbij. Woensdag had ik een paar zakken vol oude kleren. Die bracht ik samen met Eva naar die container. Groot was onze verbazing toen we vlakbij de container iemand op de grond zagen liggen slapen.
De man lag vredig op een deken onder een boom te slapen. Toch maar een vreemd zicht met al dat verkeer in de buurt. Ik kon niet nalaten van dit tafereel een foto te nemen. Wel rekening houden met de man zijn privacy. Dus zie je zijn “mooiste kant” op de foto.
Wie die man is en hoe hij daar (blootvoets ?) terecht gekomen is zullen we wel nooit te weten komen. Of het moet zijn dat hij in de krant komt. 🙂
Dit was het voor vandaag. Rest mij jullie een fijne vrijdag en alvast prettig weekend toe te wensen.
Groetjes.
🙂
Foto boven : Het Laatste nieuws. Die fiets heeft dus niets met die man te maken.
Terwijl Eva aan het breien was in VOC Opstap deed ik boodschappen voor deze VOC. Heel veel moest ik niet halen in de Colruyt en tegen 14u30 was ik klaar en was alles opgeborgen waar het moet. Eva had nog tot 16 uur. Dus besloot ik even te shoppen. Enkele kleinigheden in de Zeeman en daarna even langs bij Asalam, de halal supermarkt waar ik het vroeger al over had.
Daarna besloot ik me op een terras te installeren. De meeste terrassen waren boemvol. Me tussen al dat volk zetten zag ik niet zitten. Gelukkig was er wat verderop nog een zaak waar het kalm was. Ik keek op het bord en las dat ze “Afgan Chickensoup” serveren. Geen idee hoe dit smaakt maar ik kreeg zin. Ik ging de zaak naar binnen en bestelde deze soep. Ik zette me met de soep op het terras en liet het me smaken.
Ik houd nu eenmaal van dergelijke kleine zaken van vreemde origine waar je eten kan bestellen die je elders niet vindt. Ook komen er mensen over de vloer van zowat over de hele wereld. Je hoort de vreemdste talen.
Onlangs deed ik in het buurthuis mee aan een enquete over veiligheid in Roeselare. De stationsbuurt kwam ook ter sprake. Men begreep precies niet dat ik me veilig en op mijn gemak voel in deze buurt. Ik heb er jaren gewerkt en weet ongeveer wat er leeft.
Soit, de soep heeft gesmaakt. Vroeg of laat kom ik terug naar deze zaak en zal een en ander proeven.
Dit was het voor vandaag. Tot de volgende.
🙂
Dinsdagmorgen reed ik richting Moermanpark om enkele foto’s te nemen. Blijkbaar is het park al te zien geweest op televisie, dus voor enkele volgers van deze blog zal dit park al geen geheimen meer hebben.
Thuis bedacht ik dat de naam “Moerman” hier verwees naar een fabriek. Ook was daar later een school in gevestigd die in de volksmond ook de naam Moerman kreeg. Dan maar even op zoek naar meer gegevens over dat verleden van de parking.
De oprichting van weverijen zoals Moerman luidde de industrialisering in van de textielnijverheid in Roeselare. Begin twintigste eeuw volgden nog andere textielfabrieken: voddenfabriek Vanderhaeghe-Wyckhuyse, jutespinnerij Carlier of weverij Flipts en Dobbels.
De fabriek werd in 1921 uitgebreid met een nieuw weverijgebouw dat de Kleine Bassinstraat flankeerde. De uitbreiding werd opgetrokken in gewapend beton volgens het systeem Hennebique, vernoemd naar de Franse architect die pionierde met gewapend beton.
In 1954 was het liedje van Moerman Frères uitgezongen. Het Koninklijk Technisch Atheneum nam zijn intrek in de leegstaande gebouwen en zou daar tot begin eenentwintigste eeuw blijven.
Het gebouw werd in 2010 met de grond gelijk gemaakt om plaats te ruimen voor de Moermanparking. De Moermanparking werd op zijn beurt in 2025 volledig vergroend en is nu het Moermanpark.
Bron tekst : https://www.industriecultuur.be/textielindustrie/moerman-freres
Dit was het dus voor deze zoveelste aflevering van deze blog.
Tot de volgende.
🙂
Mijn eerste confrontatie met het Hof van ’t Henneken was toen ik ongeveer 7 of 8 jaar was. Kort na elkaar kwamen daar twee groottantes van me wonen, elk in een huisje in de Borstelstraat. Een van hen was weduwe en de andere toen nog niet getrouwd. Beiden hadden geen benul dat zij in een beruchte buurt terecht gekomen waren. De eerste avond dat één van hen daar woonde lagen ze te vechten vlak voor haar voordeur. Drank, vechtpartijen en andere zonden waar een pastoor zou over preken vanop zijn preekstoel waren schering en inslag.
De huizen werden afgebroken en in de plaats kwamen sociale woningen.
Ook werd het Damberdshof gebouwd. Over die bouw vond ik volgende gegevens :
Een dichtgeslibd stedelijk bouwblok moest worden opgekuist, bestaande magazijnen omgevormd tot sociale woningen. Drie rustige, karakteristieke buitenruimten (een verharde koer, een tuin en een formele toegangsruimte), verlenen de vergeten arbeidersbuurt van binnenuit een nieuw elan. Een nieuwbouw van gestapelde maisonnettes aan de Rumbeeksesteenweg hersluit het bouwblok.
Het resultaat zijn gedifferentieerde buitenruimten, een verrassende nevenschikking van erg verschillende gebouwen,een verscheidenheid aan woningtypes en circulatieschema’s, een beperkte functievermenging (winkel, wijkruimte met terras), en vooral een betekenisvolle overdimensionering ten opzichte van de te hanteren oppervlaktenormen voor sociale huisvesting.
De eerste fase omvatte de omvorming van de gebouwen binnenin het bouwblok. In tweede en derde fase werd de bouwblokrand afgewerkt door herinvulling van het bestaande magazijn aan de straatzijde, en door nieuwbouw. Afwerking van de buitenruimten volgde aan het einde van deze
bouwfasen.
Alhoewel het Damberdshof zich in het centrum van Roeselare bevindt voelt het zo niet aan. Het is een wereld op zich met mensen van diverse pluimage. In het Damberdshof bevindt zich dus het buurthuis.
Dit was het weer voor vandaag. Rest mij jullie een fijne dag te wensen en tot de volgende.
🙂
