De dag voor kerstmis.

Woensdagvoormiddag,
Lekker lang geslapen,
niet meer naar het werk voor de rest van het jaar.
Dat wordt genieten.
Straks nog eens met Eva naar de boekenwinkel en dat is het dan zowat voor vandaag,

Het is even voor 21 uur.
Alle huizen liggen schijnbaar in een diepe slaap.
In de sacristie van de kerk is meneer pastoor druk bezig met zijn misdienaardjes de middernachtmis aan het voorbereiden,
Laag boven de daken vliegt een ooievaar,
in zijn snavel houdt hij een doek vast met daarin een baby die dwars doorheen de geluidsmuur aan het krijsen is.
“Onbevlekte ontvangenis !?
Allemaal simpel en gemakkelijk he ?
En ik mag er weer voor opdraaien ! “ mompelt de grote vogel.
Aan de verkeerslichten op de hoek van de Hoogstraat houdt hij halt daar het rood is en van zodra het licht op groen springt draait hij zonder te pinken naar rechts richting Bethlehem.

Het is de avond voor kerstmis.
In de gang is het donker.
Van onder de deur komt een zwak licht.
Een gekerm en gekreun weergalmt.In een hoekje kruipt een schim recht.
Verdwaasd kijkt hij rond zich heen.
Instinctmatig grijpt hij naar zijnen tweeloop.
Hoorde hij nu echt dat gekreun of heeft hij weer last van een delirium na dat gefeest in café Vlaanderen ? Hij trekt zijn klakke recht en wrijft zijn etterende ogen open.

Garde Punaize patrouilleert door de verlaten donkere straten van het dorp..Je weet maar nooit dat er ordeverstoorders op weg zijn om amok te maken op zo’n heilige avond. In de verte ziet hij het vuur branden bij de stand van Ernest den Evangelist. Deze laatste zit er maar troosteloos bij. Geen ziel te bespeuren die hij van verdoemenis kan redden.

Twee ambtenaren zijn nog aan het werk. Samen trekken zij door de straten om snoodaards te betrappen op het niet naleven van de wet op de hinderlijke inrichtingen, zijnde terrassen, kerstkraampjes en kerstbomen die niet door de stadsdiensten werden uitgezet.
Plotseling vliegt er een ooievaar met een luid krijsende baby vlak boven hun hoofden. Voor ze het goed en wel beseffen laat de kleine een boer en laat hij iets op de hoofden van de verbaasd omhoog kijkende ambtenaren vallen. Meteen wordt hun gezicht bruin. Garde Punaize die dit tafereel van op afstand gezien heeft stormt op hen af. De vogel is natuurlijk gaan vliegen wanneer hij op het plaats van het delict aankomt. Jammer genoeg heeft geen van de getroffen ambtenaren de kans gehad een nummerplaat of ander kenteken te noteren. Dat die vogel ook nog zonder geldig identificatiebewijs gebruik durft te maken van het gemeentelijk luchtruim, dat is er voor Punaize teveel aan. Hij besluit versterking op te roepen, Na een half uur wachten is de versterking daar dan uiteindelijk onder vorm van Stinkertje op zijn gammele fiets. Gelukkig hebben zijn maten van de biljartclub hem min of meer nuchter gekregen en hem met man en macht op zijn fiets gekregen. Nu zal alles op rolletjes verlopen.

Middernacht,
Tijde voor de middernachtmis.
Meneer den pastoor en zijn misdienaardjes zijn klaargekomen met de repetities en nu is het tijd voor het echte werk !
De zaal zit vol en daar is meneer den onderpastoor al bezig de gelovige parochianen met zijnen kwispel te besproeien,
Tante Martha en de twee meiden zijn ook van de partij. Nu en dan moet ze één van de meisjes of alle twee tot de orde roepen wanneer ze puur uit verveling de schoenlinten van enkel oude vrijsters willen samenbinden of duimspijkers op de nog lege plaatsen leggen.

Ook de troepen van Sjeik El Kannikakh vieren de geboorte van de profeet Isa op de zuidpool.
Plotseling vliegt er een ooievaar met een luid krijsende baby vlak boven hun hoofden. Voor ze het goed en wel beseffen laat de kleine een boer en laat hij iets op de hoofden van de verbaasd omhoog kijkende jihadisten vallen.
Say no more !

Dit wordt een nacht van Vrede op aarde.
Hopelijk !

Groetjes !

🙂

Beste wensen van Leen en Britje.

002

Geplaatst in dagboek, roeselare | Tags: | 37 reacties

In afwachting van dat wat komen zal !

Verder is alles stil,
dus een verhaaltje om wat sfeer in deze donkere dagen te brengen.

Suskeblogt's avatarDe avonturen van nonkel Juul en Bieke

Moeder Gertrude en Gastonneke zitten in de wachtzaal van dokter Vanderspuyt hun beurt af te wachten. Gertrude zit in een vergeeld exemplaar van “Kerk en Leven” de overlijdensberichten uit te pluizen terwijl Gastonneke wezenloos voor zich uit zit te staren. HIj is er duidelijk niet gerust in. Die dame in het verre Brussel had hem nochtans verzekerd dat hij niet bang moest zijn van haar nieuwste aanwinst daar die nog maar 15 jaar was en heel haar jong leven bij de nonnekes van de jacht doorgebracht had. Hopelijk denkt Vanderspuyt ook dat het om een vuil toilet gaat.
Dan komt Mariette, de secretaresse van de dokter, de zaal binnen. Niemand kijkt op, Met haar akelige stem deelt zij mede dat de dokter door “omstandigheden” verhinderd is, maar zijn nieuwe stagiaire zal het vandaag van hem overnemen. Gastonneke is aan de beurt, dus staan hij en zijn mama op. De dokter…

View original post 394 woorden meer

Geplaatst in Uncategorized | 12 reacties

De langste nacht !

Vandaag is er niet veel te doen hier.
Ik ben rond kwart voor elf deze voormiddag uit bed gerold met een poes op de maag.
Dit op de kortste dag van het jaar !
Gelukkig geen kater na het feest van vorige nacht. Lees verder

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , | 23 reacties

Een poeslieve engel aan de voordeur.

Het is nogal druk voor mij de laatste tijd.
Na het werk naar het ziekenhuis, Eva een bezoekje brengen,
die trouwens zaterdag ontslagen wordt uit het ziekenhuis.
Dat wordt dus toch een prettige kerst voor haar.

Lees verder
Geplaatst in Uncategorized | Tags: , , , , | 26 reacties

Nonkel Juul en de komst van Stinkertje.

verhaaltje op woensdag
fijne draaidag !

Suskeblogt's avatarDe avonturen van nonkel Juul en Bieke

Zoals je uit de vorige aflevering kon opmaken zijn onze helden hoe dan ook toch thuis geraakt;
Net op tijd om de sint die door Nonkel Juul per ongeluk neergeschoten werd door Dolfke Leye te laten kisten en terug te sturen naar land van herkomst.

Nonkel Juul heeft de nacht in de cel van het politiebureau doorgebracht om alzo het parket dat dringend aan vervanging toe is met al die gaten veroorzaakt door gloeiende sigarettenas niet te belemmeren in hun onderzoek naar de feiten rond het plotse overlijden van de goede Sint. Maar toch heeft Garde Punaize onze dolle schutter op vrije voeten gesteld omdat de geur van de sporen die naar nonkel Juul leiden niet meer te harden was. Eerder had madame Poep geprobeerd dit euvel op te lossen door mottenballen in zijn ooit lang geleden witte onderbroek te deponeren, maar hiermee werden niet de juiste resultaten bekomen.

Ook…

View original post 301 woorden meer

Geplaatst in Uncategorized | 8 reacties

De dag nadat België plat lag !

Hoe deze dag er uit zal zien weet ik niet.
Volgens het weerbericht krijgen we buien, maar ik vermoed dat dit niets met staking of politiek te maken heeft.
In ieder geval ga ik vandaag terug aan de slag en de zoon ook weer naar school te Brugge.
Hopelijk komt er iets positiefs voort uit deze actie
en zitten we binnenkort niet met een kater !

Foto1279

Hoe dan ook ik wens ieder van jullie een fijne dag.

Geplaatst in Uncategorized | 23 reacties

Het kleine meisje met de mountainbike.

Een verhaaltje uit het Fietspunt om voor te lezen tijdens de staking van vandaag.

Het is vroeg in de morgen wanneer de deur opengaat en de bel haar werk doet.
Verstrooid kijk ik op richting deur.
Het is nog donker zodat ik niet onmiddellijk kan zien wie of wat er binnenkomt.
Een klein meisje met lang haar stapt met haar mountainbike naast zich naar binnen.
De banden zijn duidelijk lek.
Met een hand doet ze het lange haar van voor het gezicht weg.
Vragende, onzekere ogen kijken me aan.
Of ik die voor haar kan oppompen.
“Misschien zijn die wel lek en dan moeten ze vervangen worden” antwoord ik.
“Ik denk dat mijn broer de lucht er uit heeft laten lopen” reageert ze met zachte stem.
“Leuke broer heb je” reageer ik knorrig.
Ik heb duidelijk nog wat koffie nodig.
Ze kijkt naar me en lacht onzeker.

Ik neem de fiets en ga er mee naar het atelier waar een collega reeds druk in de weer is.
Van zodra hij de banden ziet begint hij over vervangen te spreken.
Ik leg uit wat het meisje zonet tegen me gezegd heeft over haar broer die mogelijk de banden heeft laten leeglopen.
Hij hangt de fiets aan twee haken en langzaam gaat de fiets omhoog
“Moet je ver naar school ?” vraag ik alvast
Je weet maar nooit dat de banden toch lek zijn.
“Naar het (Medisch Pedagogisch Instituut) Sterrebos” terwijl ze me met haar kleine meisjes gezicht aankijkt.
Die school ken ik, mijn dochter zat daar ook op school. Terwijl we toekijken wat mijn collega met de fiets gaat doen vraag ik langs mijn neus weg hoe oud ze is.
“Veertien” antwoordt ze met verlegen blik, doch ze blijft vriendelijk glimlachen.
“Welke richting volg je daar ?”
Weer zie ik die twijfelende blik in haar oogjes.
“euh….Godsdienst !”
Ondertussen pompt mijn collega lucht in beide banden.
Die zijn duidelijk niet lek.
“Zeg maar tegen je broer dat hij dat moet laten of dat ik hem de volgende keer eens mores zal leren” treitert mijn collega terwijl hij haar de fiets teruggeeft.
“De vorige keer dat hij mijn fiets kapot maakte was ik heel erg boos en toen begon hij te wenen ?”
“Wenen ? Is hij dan zo’n mietje ?” reageert de collega verbaasd.
“Hoe oud is jouw broer ?” vraag ik met zachte stem.
Ze kijkt me aan,
ze twijfelt even.
Dan glimlacht ze weer !
“Drie jaar !”
Ik help haar haar fietsje naar buiten te brengen.
Dan rijdt ze weg terwijl ze nog even omkijkt en wuift.
Hopelijk vindt ze de weg naar school.
Met zo iemand weet je maar nooit.

Geplaatst in dagboek, humor, roeselare | Tags: , | 29 reacties

Leven in de sfeer van deze donkere dagen.

De dochter verblijft momenteel in het stedelijk ziekenhuis ter observatie.
De pillen die zij nam voor haar psychose deden hun werk niet meer.
Daarom wou de psychiater haar enige tijd opnemen om haar te observeren en waar nodig bij te sturen en andere medicatie voor te schrijven.
Toen ik haar gisteren bezocht was ze suf en moe.
Een spuitje tegen angstaanvallen en deprimerende gedachten deed duidelijk haar werk.
Nu afwachten wat er verder uit de bus zal komen. Lees verder

Geplaatst in Uncategorized | 33 reacties

Ruilhandel met pilchards !

De laatste tijd zijn we hier volop winterkost aan het klaarmaken en opeten.
Worst, rode kool, hutspot….
Noem maar op.

Zo maakte Greet onlangs stoofvlees klaar, die dan met appelmoes en aardappelen opgediend w
erd.
Leen eet dat ook graag vers maar daar ze alleen met Britje woont en deze laatste dat niet lust komt daar bij haar niet veel van in huis.
Dus besloot Greet haar een portie te geven voor het komende weekend want dan is de meid bij haar papa.
Toen ik er deze middag mee naar haar huis ging kreeg ik enkele blikken mee waarvan zij er teveel heeft.
Pilchards !
Iets wat ik in geen eeuwen nog gegeten had.

IMG_2026

Nadat ik weer vertrokken was ging ik nog eens kijken in de brievenbus van de voorzitter van de karateclub.
Die is enkele weken in Ethiopië en ik mag voor zijn post zorgen.

Morgen weer gaan werken.
Ook morgen gaat Eva voor een observatie naar het ziekenhuis.
Zien of haar medicijnen hun werk goed doen.
Het zal hier dus rustig zijn zonder de twee druktemakers. 🙂

Groetjes en tot later.

Geplaatst in Uncategorized | 30 reacties

Leesvoer op een dinsdagmorgen.

DE BREUK

Een boekje dat ik samen met enkele andere boeken tijden geleden op de rommelmarkt van Krottegem vond.
Nu het winter is en ik wat vrije dagen opneem lees ik nu boeken waar ik anders geen tijd voor kan of wil maken.
Of het naar de Kringloop moet achteraf is een ander verhaal.

001

De prinses die abortus pleegde met geld dat koning Boudewijn opstuurde: zo staat Marie-Christine van België te boek. In De Breuk schrijft zij zelf haar levensgeschiedenis neer. Van haar kindertijd in Laken over de jeugdjaren in Argenteuil tot spannender ervaringen in Canada en Las Vegas, waar zij tegewoordig woont.

Marie-Christine brak begin jaren tachtig met de koninklijke familie. Op Argenteuil, zo beweerde ze een jaar na de dood van haar halfbroer koning Boudewijn in een VTM-reportage, werd ze herhaaldelijk geslagen en weken-, soms maandenlang in haar kamer opgesloten door prinses Lilian. Ook toen ze op haar debutantenbal verkracht werd door een ouder familielid, kon ze niet op begrip van haar moeder rekenen. Moegetergd en getraumatiseerd verhuisde ze naar Canada, waar ze om een verblijfsvergunning te verkrijgen in zeven haasten trouwde met de homoseksuele weduwnaar Paul Drucker, een barpianist. Later toog ze naar de Verenigde Staten, waar ze de Franse restaurateur Jean-Paul Gourgues huwde. Tot aan de dood van haar moeder zat de prinses in bijzonder slechte papieren. Ze had de erfenis van Leopold III naar eigen zeggen slecht belegd en werd door een Amerikaanse rechtbank failliet verklaard.

De foto op de cover zal wel door haar vader Koning Leopold III genomen zijn die tevens bekend stond als amateurfotograaf.

En dan maar denken dat het Belgisch koninklijk hof vol paters en nonnen zit.

Geplaatst in boeken en film | Tags: , , | 24 reacties