Het is vandaag een grijze dag hier.
Eerst motregen, dan bewolkt en koud.
De terrassen aan het station trekken zo geen volk.
Vandaag is men alvast betonnen met de opbouw van een podium.
Wie of wat daar gaat optreden is nog een vraagteken.
Wie weet krijgt het weekend zo nog een kleurtje.
Groetjes.
🙂
Enkele dagen geleden was Eva aan het rondsnuisteren op 2dehands.be.
Haar aandacht werd getrokken door een toestelletje.
Het was te koop voor een appel en een ei en de verkoper woonde niet ver van ons huis.
Deze namiddag belde er iemand aan de deur en jawel, het was de verkoper die het toestel aan huis leverde.
Het toestel werd getest en goed gevonden.
Voor de gamers en geïnteresseerden onder jullie, het is een Xbox,
maar de kenners onder jullie zullen dat wel al gezien hebben.
Tijgertje was duidelijk ook gelukkig met deze aankoop.
Groetjes.
🙂
De laatste jaren heb ik heel wat bijgeleerd over de term “verslaving”.
Vooral sinds ik de stationsbuurt onveilig maak.
Begrippen als coke, speed en een shot zetten zijn me niet vreemd.
Zo ken ik iemand die wakker gebleven is van vrijdagmorgen tot zondagavond.
Gisteren zag hij er belabberd uit,
vandaag is hij onderuit gegaan. Lees verder
Ik rijd op mijn fiets naar huis.
Normaal gezien neem ik nooit deze weg als ik klaar ben met werken.
Maar nu kom ik niet van mijn werk.
Daar ben ik meer dan een uur geleden weggegaan.
Ik ben na het werk even langs geweest bij Tam.
Ze was nuchter en rustig.
Jammer dat ze niet dikwijls zo is.
Gisteren had Tam me thuis opgebeld met de vaste telefoon.
Vroeger durfde ze me niet via de vaste telefoon opbellen omwille van mijn vrouw,
maar nadat ik haar verzekerd had dat ze daarvoor niet bang hoefde te zijn belt ze me nu niet meer via de gsm. Met de vaste telefoon bellen is voor haar goedkoper.
Ze zat in de put na die ruzie tussen haar dochter en haar vriendjes, twee zusjes en hun broer.
Toen hun moeder ook nog eens als een razende furie het huis binnenstormde en Tam en…
View original post 688 woorden meer
Lang geleden woonde ik samen met mijn ouders in dit huis.
Naast dat huis was er een bedrijf.
Aan de overkant woonde de conciërge van dat bedrijf.
Hij had een vrouw en twee dochtertjes.
We spreken over het jaar 1977,
ik was toen 17 en die dochters ongeveer 8 en 6.
De oudste was een lang mager kind en de jongste een klein mollig type.
Tijdens de zomer reden ze rond met hun fiets op straat. meestal gekleed in hun zwempakje.
De zomers waren toen nog warm.
Als mijn ouders of ikzelf buiten bezig waren in onze moestuin of gewoon genietend van de zon kwamen ze wel eens gedag zeggen.
De oudste zei niet veel, maar de jongste was een vrolijke prater.
Enige tijd geleden vond men het nodig voor Eva wat aan haar fijne motoriek te werken.
De huisarts geeft ons het adres van een dame die haar kan helpen.
En wie blijkt die dame te zijn ?
Juist !
Het kleine mollige meisje van weleer die vlak bij mijn ouderlijk huis woonde.
Ze herkende me onmiddellijk.
Zij was duidelijk meer veranderd dan ik. 🙂
De wereld is klein, zo blijkt maar weer.
En de tijden veranderen,
maar de boekjes in de wachtkamer zijn duidelijk nog uit haar jeugd.
Groetjes.
🙂
Nadat Leen en Britje de tent verlaten hebben is het verhaal nog niet gedaan voor de twee kleine vampieren. Het feest is over en het is tijd om terug naar naar huis te gaan samen met de zoon van Sluipertje en zijn gezinnetje.. De sfeer in huis is uitgelaten. Iedereen is nog in carnavalsstemming. Er wordt gezongen en gedanst op klassiekers van Andre Van Duyn en andere beroemdheden uit het genre. Maar dan gebeurt het.
Zoals je met kinderen kunt verwachten kan er in korte tijd van alles voorvallen waardoor de sfeer drastisch omslaat. Famke, ook gekend als “de grote baas”’, geeft Zoetje een sneer. Deze laatste neemt dat niet en het ene woord brengt het andere mee. Het gaat er op een bepaald ogenblik zo heftig aan toe dat Zoetje en haar broer beslissen om niet langer te blijven. Te voet gaan zij met hun valies in de hand…
View original post 171 woorden meer
Soms gebeurt er dat er in de reacties vragen ingesloten zitten.
Daar kan ik natuurlijk rechtstreeks aan de vragensteller op antwoorden,
maar dan kan het gebeuren dat de anderen dit niet opmerken terwijl het misschien leuk om weten kan zijn voor iedereen.
Hoe weten wij dat een fiets achtergelaten is ?
RealJager
Enkele weken voordat wij de fietsen verwijderen brengen wij een label aan ALLE fietsen in de stallingen.
Dat zijn er gemiddeld zo’n achthonderd.
Van zodra de eigenaar zijn fiets uit het rek neemt valt het label open op de grond.
De fietsen die na enkele weken nog steeds het label hebben zijn dus niet gebruikt in de periode.
De vastgestelde maximumtermijn om je fiets te mogen stallen is drie weken.
Tijdens de opruimaktie van vorige week werden zo’n 55 fietsen weggenomen en naar de stadsdiensten vervoerd.
De fietsen worden geïnventariseerd door het stadsbestuur en de politie. Na drie maanden gaan die fietsen naar sociale tewerkstelling of scholen waar er aan gesleuteld kan worden naar hartenlust.
Wat als iemand na 7 maanden zijn fiets komt ophalen? Dit niet eerder kon door omstandigheden.
Als het binnen de drie maanden na weghalen van de fiets is, is dat meestal nog te regelen en staat hij te wachten in de stedelijke werkplaatsen. Later wordt het moeilijker maar zelfs dan is er nog kans dat je fiets nog niet weggeschonken is. Het reglement hangt uit in de fietsenstallingen, maar blijkbaar denken velen dat dit een dode letter is die nooit nageleefd wordt.
En is de training je bevallen? Voor herhaling vatbaar Suske?
GerdaYD
Ja hoor die is goed bevallen door al de leden die er bij waren.
Als alles volgens plan verloopt gaan wij volgend weekend naar Antwaarpen bij die trainer op stage.
Daar hoor je misschien nog meer van.
Dit waren dus enkele antwoorden op vragen van de afgelopen week.
Heb je zelf vragen die je niet via reacties kunt stellen mail ze gerust naar. suskeblogt@gmail.com
Groetjes.
🙂
Deze morgen zijn Greet en Eva richting De Panne getrokken.
Dit deden ze met de trein.
Het was een zenuwslopende trip.
Trein meer dan 10 minuten te laat,
overstap gemist in Lichtervelde.
Ze had om 10 u een afspraak bij Plop en Kwebbeltje.
Het werd een beetje later, maar de mensen van het pretpark hadden hier begrip voor.
Dan begrijpen ze niet dat er klachten zijn over de NMBS. Lees verder
Geen paniek !
Stoppen met loggen zit er voorlopig nog niet in.
of jullie nu tevreden zijn of niet …..
Deze bedenkingen kwamen bij me op toen ik las dat een bekende blogger uit de streek alhier stopt met zijn blog.
Iemand anders schreef dat hij de zin in bloggen opnieuw gevonden heeft door vooral zijn zin te gaan doen.
Zo hoort het !
Dus gooi al die statistieken overboord,
plaats een foto van jezelf die je nog nooit had durven tonen.
Beschrijf hoe je je schoonmoeder zou willen van kant maken
en voor de rest : geniet van de zon en het weekend zoals mijn grootmoeder (rechts boven op deze foto) ook deed.
Groetjes.
🙂
Gisteravond was een speciale training kobujutsu met een gasttrainer bij wie we uitgenodigd zijn om binnen enkele weken te gaan trainen, in Essen als ik het goed heb.
Wat deze oude foto met de training van gisteravond te maken heeft ?
Ewel, het meisje links op de foto is de dochter van de baas van het bedrijf waar mijn vader werkte. Het bedrijf bevond zich in de straat waar wij woonden, dus kende ik dat meisje en haar oudere broers maar al te goed. De man met wie zij later huwde is tot op heden ook lid van de karate/kobujutsuclub en ieder woensdag trainen wij dus samen,
Om het verhaal op de foto compleet te maken : het middelste meisje op de foto is haar nichtje en die trouwde later met de beheerder van deze blog.
Het meisje rechts is een ander nichtje waar ik niets over te vertellen heb.
Of de wereld is klein, of alles is voorbestemd, of we kenden elkaar reeds in een vorig leven.
De keus is aan jullie.
Groetjes.
🙂
De dingen des levens ! 