De dingen des levens !

Mijn moeder gebruikte tot voor kort een zetel die daar reeds stond. Waarschijnlijk van een vorige verblijver. Die was stuk. Ze kon haar benen niet meer leggen zoals voorheen. Dan maar naar de thuiszorgwinkel voor een nieuwe. Ik kon daar uit verschillende grootte en types kiezen.

Verleden week woensdag werd die dan geleverd. Toen ik dit weekend bij haar langs ging zat ze confortabel in haar nieuwe zetel. Toen ik haar vroeg wat ze van de zetel vond antwoordde ze dat ze er blij mee was. Enkele tellen later was ze het weer vergeten.

Een verpleegster heeft haar dan maar uit de zetel geholpen en in haar rolstoel geplaatst. Zijn we zoals steeds naar het cafetaria getrokken, zij voor een ijsje en ik een koffie.

Dit was het weer voor vandaag. Fijne dinsdag en tot de volgende.

Deze morgen aan de ontbijttafel :

Tante Martha : we zijn alweer maart.
Nonkel Juul : de tijd vliegt nu eenmaal.
Bieke : Vandaag begint de krokusvakantie.
Mieke : hopelijk veel mooi weer zodat we buiten kunnen spelen.
Oldman : ik verlang ook naar zon en blauwe lucht.
Flip : dan weet ik een mooi plaatje om mee van start te gaan.
Hans : laat maar horen Flip !

Ik wens jullie een fijne nieuwe maand en nieuwe week. Hopelijk om van te genieten.

Tot de volgende.

🙂

Het is alweer de laatste dag van de maand. Morgen start maart 2025. Een maand waarin men uitkijkt naar de lente. De dagen worden weer langer en eind maart gaan we weer over naar de zomertijd.

Februari 2025 eindig ik hier met wat muziek. Ik luister alleen radio in de auto en tegenwoordig staat deze op Stubru. Hoor ik dan afwisselend oude en nieuwe muziek. Zo hoor ik regelmatig deze dame. Een nieuw talent blijkbaar.

Kaat Van Stralen is een muzikale kameleon die alle verwachtingen tart. Wat ooit begon als een eigenzinnig soloproject, transformeerde in een genre-overstijgende punkband met Melvin Slabbinck (drums), Anton Robberechts (gitaar) en Faust De Vogelaere (bas). Kaat, met haar vlijmscherpe stem en onverschrokken energie, staat stevig in het midden van deze creatieve storm. Ze schrijft nummers die zowel rauw, gevoelig als opstandig zijn, terwijl ze trouw blijft aan haar overtuiging om thema’s aan te snijden die ertoe doen.

Geen genre is veilig voor Kaat Van Stralen. Punk, psychedelica en zelfs rauwe ‘spoken word’ worden vakkundig door elkaar geschud tot een explosieve cocktail

Dit was het dus voor deze maand. Volgende maand ben ik hier terug met van alles en nog wat.

Tot dan.

🙂

Foto en tekst : Het Laatste Nieuws.

Gezien ik ambtenaar op pensioen ben en geen inwoner van de USA heeft Musk me niet gevraagd wat ik op woensdag uitgevreten heb. Dus zal ik het maar hier in deze blogpost schrijven :

Het was hoog tijd om eens langs te gaan bij de kapper. Bij deze man uit Irak ga ik al een tijdje.

Er is een flink stuk haar weg en dat zorgt dat ik weer voor een tijdje gerust ben wat mijn hoofdhaar betreft.

De rest van de voormiddag hield ik ledig met het verzamelen van zwerfvuil. Voornamelijk lege cola en bierblikken. Vreend dat men wel een blik kan kopen in de winkel maar niet thuis kan de PMD zak gooien. Zou het beter zijn moest men hier ook statiegeld invoeren ?

In de namiddag heb ik me bezig gehouden met wat snoeiwerk. Het relatief zachte weer van de laatste tijd zorgt er voor dat ik zin heb om buiten bezig te zijn. Mijn groenafvalbak is in ieder geval reeds goed gevuld. Ophaling op 13 maart.

Verder heb ik nog boodschappen gedaan, gegeten, toiletbezoeken, neus peuteren, kont krabben en onzin uitgekraamd.

Dit was het dus weer voor vandaag. Wie weet leest Musk deze blogpost en word ik niet ontslagen. 🙂

Tot de volgende !

🙂

Het is de laatste tijd beduidend warmer geworden. Hierdoor beginnen heel wat mensen al over de lente te dromen. Het kan nog winters worden, maar daar reken ik niet op. Ik denk er trouwens aan mijn winterjas op te bergen en een minder warme jas uit de kast te nemen. Verder was het weer een grotendeels natte bedoening. Zo fietste ik dinsdagmorgen naar de VOC in verband met de boodschappen die ik in de namiddag voor hen zou doen. Kreeg op de terugweg een ferme douche te verwerken.

De stoel die je op de foto hierboven ziet dient om de mensen attent te maken dat op de laatste vrijdag van mei het weer eens “dag van de buren” is. Ze zijn vroeg aan om ons nu al daar aan te herinneren.

Ondertussen zijn we weeral halverwege de week. Nog een duwtje en we bevinden ons in maart.

Alvast tot de volgende.

🙂

Zaterdag was ik op bezoek bij mijn moeder in haar WZC. Zoals steeds was ze blij me te zien. Ook al leeft ze in het verleden of in haar eigen imaginaire wereld, toch blijft ze me herkennen. Samen gingen we naar het cafetaria. Ook nu wou ze een ijsje. Ik een koffie. Een medebewoonster zat alleen aan een tafel te genieten van een glas rode wijn. Ze wou dat we bij haar gingen zitten, wat we dus ook deden. De dame heet Simonne, is 95 lentes jong en geniet van wat haar nog rest. Ze vertelde één en ander van haar familie uit een ver verleden. Moeder kon de conversatie niet volgen en werd ongedurig. We besloten dan maar naar haar kamer terug te keren.

Eenmaal terug op haar kamer kwam ze tot rust. Blij haar “kindjes” terug te zien die rustig lagen te slapen. Ik bleef nog even bij haar en besloot te vertrekken, niet vooraleer even naar de verpleegsterpost te stappen om te polsen of er brieven voor moeder lagen te wachten. Die neem ik dan mee naar huis en sorteer of betaal de factuur.

Woensdag wacht moeder een verrassing. Daar zal ik dan achteraf hier over bloggen.

Tot de volgende.

🙂

Deze morgen aan de ontbijttafel :

Bieke : zijn er wolven in het Sterrebos ?
Nonkel Juul : ik heb er nog geen gezien.
Mieke : Hopelijk geen wolven in ons dorp.
Tante Martha : dat zou helemaal niet veilig zijn.
Dolfke Leye de begrafenisondernemer : dan zou ik veel werk hebben achteraf.
Oldman : laten we daar maar niet aan denken.
Hans Bank : Flip, heb je een passend plaatje op de draaitafel liggen ?
Flip : ja hoor, komt er aan !!!

Dit is alweer de laatste week van februari. Op naar maart, op naar de lente !

Tot de volgende keer.

🙂

Gisteren fietste ik naar de voormalige Moermanparking die men omtovert tot een groene zone. De werkzaamheden zijn nog niet af, maar men kan al een beeld vormen van hoe het er ongeveer uit zal zien eens het af is. De tekst hieronder plukte ik grotendeels van het internet. Ik kan het niet beter uitleggen.

Roeselare krijgt er een nieuw stukje natuur bij. De voormalige Moermanparking die voor zo’n 300-tal personenwagens parkeerplaatsen verstrekte, wordt omgebouwd tot een harmonieus natuurparkje in het stadscentrum. Hiervoor kreeg Stad Roeselare een subsidie van 425.000 euro van de Vlaamse regering. Deze groenblauwe long wordt het verlengde van de Ronde Kom en de Kleine Bassin. De appartementen van de woontoren hebben zelfs zicht op het nieuwe park en genieten zo van het stadsleven én van de natuur. De woonomgeving en Roeselare in het algemeen worden hierdoor nog wat aantrekkelijker.

Ook de woningen die geen zicht hebben op de parking genieten mee van de komst van het park. Het wordt een groene ontmoetingsplaats in het hart van de stad waar mensen elkaar kunnen ontmoeten met ruimte voor ontspanning. De bedoeling is dat er recreatieve opportuniteiten komen voor ontspanning, sport en spel voor jong en oud.

Daarbovenop is het een ecologische, biodiverse meerwaarde voor Stad Roeselare: een ‘groen gelukje’ vlakbij je woonst. “Door in ruimte te voorzien voor waterinfiltratie en buffering verhogen we de veerkracht van het watersysteem. We planten bomen en planten die zorgen voor biodiversiteit, zuurstof en gezonde lucht in het hart van de stad”, aldus schepen Michèle Hostekint (Vooruit).

Ik blijf de ontwikkeling verder volgen en zal nog wel eens foto’s nemen eens deze omgeving op punt staat.

Dit was het dan weer voor vandaag. Fijne dag verder en tot de volgende.

🙂

Zoals ik in de vorige blogpost liet weten was Eva vorige zaterdag in VOC Opstap. Het was weer eens een crea namiddag. Het thema deze keer was “Valentijn”. Nu werden er zeepjes gemaakt.

Nadat ik Eva daar achtergelaten had wandelde ik rond in de stationsbuurt. Dat verslag kan je nog steeds in de vorige blogpost lezen. Toen ik terug was in Opstap was iedereen druk bezig. Er waren enkele klanten die ik ken en enkele nieuwe gezichten waaronder een vrouw met haar dochter. Deze laatste kwam op mij af. Ze vroeg of ik haar wou helpen. Waarom niet ? Ik heb toch niets om handen en zo gaat de tijd rap voorbij. Een andere vrouw haar kleine dochter kwam er ook bij.

Nu moest iedereen wachten totdat enkele zeepjes klaar waren. Dat wachten zagen de meiden niet zitten en wisten me te overhalen met hen een spelletje UNO te spelen. Een dame in rolstoel kwam er bij en wou ook meespelen.

Uiteindelijk waren de zeepjes klaar en mooi ingepakt in plastiek. Eva had er genoeg van. We namen afscheid en vertrokken naar huis. Einde van een drukke zaterdagnamiddag.

Dit was het voor vandaag. Tot de volgende !

🙂

Terwijl Eva zaterdagnamiddag bezig was met crea in VOC Opstap wandelde ik eens door de stationsbuurt.

Ik wandelde door de Ardooisesteenweg, het deel van de straat nabij het stationsplein, waar er zich enkele winkels, barbershops en restaurants bevinden.

Honger zul je daar in ieder geval niet lijden als je dit mag geloven :

Zodra deze nieuwe supermarkt open is zal ik eens gaan zien of er inderdaad producten uit zoveel verschillende landen te krijgen is. Wordt vervolgd dus.

Deze foto is al enkele jaren in het straatbeeld te zien :

Dit is te lezen in de regionale pagina’s van Het laatste nieuws :

Een controleactie in de stationsomgeving van Roeselare heeft voor beroering gezorgd bij uitbaters die het niet zo nauw nemen met de wetgeving of de voedselveiligheid. Vijf handelszaken moesten onmiddellijk dicht, bij twee anderen werd een procedure opgestart in het kader van een bestuurlijke sluiting.

De actie vond donderdagnamiddag en -avond plaats. 20 handelszaken werden aan een grondige controle onderworpen. Verschillende disciplines namen daaraan deel: de lokale recherche en het flexteam van de politiezone RIHO, enkele stadsdiensten, het FAVV, de sociale inspectie, Dienst Vreemdelingenzaken, de economische inspectie,…

In totaal werden 38 inbreuken vastgesteld, voor verkoop van verboden producten, hygiëne, zwartwerk, prijsaanduiding en roken waar dat verboden is.

Vooraleer terug te keren naar Opstap ben ik even langs geweest in ASALAM, de grootste Halal supermarkt van de stationsomgeving. Daar is dus geen vuiltje aan de lucht.

Deze wandeling was een beetje een terugkeer naar de tijd toen ik daar rondliep voor Eco Velo. Het werk mis ik niet, de omgeving en de sfeer die er hangt wel. Ik heb mezelf beloofd om er nu en dan eens terug te keren al was het om op een terras iets te nuttigen onder een lente- of zomerzon.

Dit was het voor vandaag. Eens een iets langere blogpost. Dat moet kunnen, niet ?

Groetjes.

🙂