Greet schrijft
Vorige zaterdag: ik kom niet naar huis dit weekend, ik ga een bijscholing volgen in Gent.
Dat mensen, geeft ouders weer gelijk.
Wij als ouders zijn verlost van de eeuwige privacy. dus mogen wij iets zeggen over onze Asperger. Of dit te lang is om te lezen? Ik neem het niemand kwalijk. Maar het is ECHT waar.
De 22- jarige en afgestudeerde zoon woont sinds 6 maand alleen.
Hij heeft een wasmachine gekocht. Hij heeft een diepvries gekocht.
Zelfstandig leven was wat wij hem altijd naar toe gestuurd hebben.
Al van zo’n 10, 11 ? zo asperger, en computerminded was dat wij alleen maar hem konden begeleiden door erbij te zijn waar nodig was. En WEET dit echt ook op die leeftijd begon hij voor zichzelf programma’s te maken.
Ook in de scholen waar hij naar toe is geweest stond iedereen klaar. Echt niet altijd makkelijk, de thuissituatie voor hem met zijn zus zeker niet
Er zijn vorige blogs voor iedereen wie het wil weten.
Over zijn huidig werk: ik blijf er geen vijf jaar?
Wij weten alleen dat hij erg goed is in wat hij doet.
Wij weten ook als ouders dat wij hem kunnen vertrouwen tot op het bot.
Sociaal gedrag kan hij aan waar nodig, en dat is dan vooral zijn moeders inspanning, niet noodzakelijk altijd mijn verdienste.
Een blijvend moment van trots voor Francky en mij is die ceremonie van afstuderen van vorig najaar. Het is een uniek moment in ons beide levens: en geslaagd met onderscheiding: Jasper Spruytte.
Onze Asperger heb ik nog nooit recht kunnen zeggen, jongen ik ben trots op jou,
ze aanvaarden zo moeilijk complimenten.
mvg Greet

