Gisteren was Greet in het rusthuis de Zilverberg waar haar moeder verblijft. Dit om een gesprek te hebben met enkele medewerkers van het rusthuis. Er werd van alles gevraagd en genoteerd over mijn schoonmoeder. Zo hebben ze een beter beeld van haar verleden en familie. Daar wordt ze goed opgevolgd.
Nadat ik Eva opgehaald had reden we naar het rusthuis. Het gesprek zat er op en samen gingen we nog even naar mijn schoonmoeder. Die was blij ons te zien.
De foto nam ik door een van de vele ramen. Daar heb je mooi zicht op de omgeving.
Tot de volgende.
🙂
De dingen des levens ! 
Dat uitzicht is prima!
Het grote voordeel van een dementie patient thuis verzorgen is dat je het verleden 100% kent. Goed dat men er daar ook aandacht aan besteed.
Het klinkt als een goed rusthuis waar men begaan is met de bewoners. Dat is voor jullie ook fijn om te weten.
Heel fijn dat der goed zit. Mooie uitzicht hebben daar.
Ja de tijd gaat zeker snel.
als ze uit haar raam kijkt is er gelukkig wat te zien, er zijn plaatsen waar dat niet zo is
Een @->- voor je.
Ja, als het wat groener gaat worden wordt het uitzicht ook mooier. Ze zullen daar vast in goede handen zijn.
Het is goed om te lezen dat Greet en jij een beter beeld hebben gekregen, goede zorg is belangrijk.
Het uitzicht is wel fijn, nier zo ingesloten maar ruimte om verder te kijken. Hans
@ ik ben lid van historische kring Flehite, die produceren veel over de stad.
Zelf kom ik dingen tegen en die probeer ik te koppelen met vorige blogjes,
zo krijgen deze een soort van vervolg.
Het uitzicht is prima. Als het binnen ook zo goed is dan zit ze daar goed.
Er zullen wel altijd goede en minder goede rusthuizen zijn…
Maar zelf wil ik daar als klant nooit naartoe verhuizen 😶
Fijn dat ze nu ook naar het verleden van ouderen vragen. Dan kunnen ze hen veel beter helpen en begrijpen. Mooi! (en een mooi uitzicht)
Het is belangrijk dat de zorg voor mensen om wie je geeft goed is geregeld. Goed dat het rusthuis dat ook inziet, ondanks de steeds grotere werkdruk op het personeel.
amai, de ene keer naar het ene rusthuis en de volgende keer naar een ander.
hou er de moed in.
Als de verzorging en begeleiding goed is kan je met een gerust hart weer huiswaarts.
Zitten daar precies leuk in het groen.
Ik heb er maar één keer mee te maken gehad, met de grootmoeder van mijn ex-man. En eerlijk? Ik vond het er verschrikkelijk. Dat wens ik niemand toe.
iemand goed verzorgd kunnen/mogen/durven achterlaten.,.. dat is wel iets geruststellends.
Ik d8 in 1e instantie dat je een blog had geschreven over “Tussen Kunst & Kitsch” want bij het woord “zilverberg” dacht ik gelijk aan de naamdraagster ervan 🙂 https://nl.wikipedia.org/wiki/Mieke_Zilverberg
Ook ik moet spontaan aan mijn moeder denken die gisteren, 3 jaar geleden, overleed. Het rusthuis stemde haar, en ons allemaal droevig. Ik hoop dat het je schoonmoeder beter vergaat.
Dat is een goed rusthuis lijkt me, echt begaan met hun inwoners
Is mooi als ze dat allemaal noteren.. heb dat van hier nog nooit gehoord dat dat gedaan werd. Maar het is ook alweer even geleden dat mijn oma’s in een verzorgingstehuis zaten.. en mijn (schoon-)ouders is dat allemaal bespaard gebleven. Heb alleen m’n schoonmoeder nog.. die woont wel in zo’n tehuis, maar nog steeds op zichzelf in een appartementje.
Het lijkt erop dat ze daar goed verzorgd wordt. Dat is voor iedereen een geruststelling. Je ook wel eens andere verhalen.
De tijd gaat snel, het is alweer ruim een jaar geleden dat mijn moeder is overleden. Ook bij haar in het verpleeghuis hadden we af en toe dergelijke gesprekken met de verzorgenden.
De recente ervaringen hier met schoonmama die binnen 4 maanden van ons heen ging via een opname in zo’n verpleeghuis zijn nog wat pijnlijk.
mogge Suske
Fijn dat ze daar goed zit , jen de interesse van het personeel is ook fijn
Geniet de dag
Dat is een goed idee want zo kennen ze de bewoners nog beter.