Gisteren was Greet in het rusthuis de Zilverberg waar haar moeder verblijft. Dit om een gesprek te hebben met enkele medewerkers van het rusthuis. Er werd van alles gevraagd en genoteerd over mijn schoonmoeder. Zo hebben ze een beter beeld van haar verleden en familie. Daar wordt ze goed opgevolgd.
Nadat ik Eva opgehaald had reden we naar het rusthuis. Het gesprek zat er op en samen gingen we nog even naar mijn schoonmoeder. Die was blij ons te zien.
De foto nam ik door een van de vele ramen. Daar heb je mooi zicht op de omgeving.
Tot de volgende.
🙂
De dingen des levens ! 
Dat is een goed rusthuis lijkt me, echt begaan met hun inwoners
Is mooi als ze dat allemaal noteren.. heb dat van hier nog nooit gehoord dat dat gedaan werd. Maar het is ook alweer even geleden dat mijn oma’s in een verzorgingstehuis zaten.. en mijn (schoon-)ouders is dat allemaal bespaard gebleven. Heb alleen m’n schoonmoeder nog.. die woont wel in zo’n tehuis, maar nog steeds op zichzelf in een appartementje.
Het lijkt erop dat ze daar goed verzorgd wordt. Dat is voor iedereen een geruststelling. Je ook wel eens andere verhalen.
De tijd gaat snel, het is alweer ruim een jaar geleden dat mijn moeder is overleden. Ook bij haar in het verpleeghuis hadden we af en toe dergelijke gesprekken met de verzorgenden.
De recente ervaringen hier met schoonmama die binnen 4 maanden van ons heen ging via een opname in zo’n verpleeghuis zijn nog wat pijnlijk.
mogge Suske
Fijn dat ze daar goed zit , jen de interesse van het personeel is ook fijn
Geniet de dag
Dat is een goed idee want zo kennen ze de bewoners nog beter.