Vorige week nam ik enkele foto’s op het kerkplein van Rumbeke. De foto’s van de kerk heb ik al getoond. Ik heb er nog enkele die ik zal tonen en bespreken. We beginnen met een foto van dit monument.
Odiel Defraeye (veelal geschreven: Odile Defraye) (Rumbeke, 14 juli 1888 – Bierges, 20 augustus 1965) was een Belgisch wielrenner, die actief was van 1902 tot 1924. Hij won als eerste Belg de Tour de France.
Hij kreeg in 2006 een eigen straatnaam in een wijk in Rumbeke die naar lokale wielrenners werd genoemd. Op 30 juni 2012 werd voor hem een monument opgericht op het Kerkplein van Rumbeke, ter ere van de honderdjarige verjaardag van zijn Tourzege.
Voor meer details over deze wielrenner verwijs ik je naar de wiki.
Fijne woensdag en tot de volgende.
🙂
De dingen des levens ! 
Vlaanderen blijft toch een echt wielerland!
ieder dorp zijn eigen coureur om te vereren.
Die man mag ook vereerd worden. Een hele prestatie.
De naam zegt e niets , maar ik ben ook geen wielerfan, maar het iss een mooi en duidelijk beeld.
Een afbeelding van een ander land, dat kan alleen in Belgie. Denk ik.
Odiel Defraeye wordt terecht geëerd met een monument en straatnaam.
De Belgen zijn wel trots op hun vedetten. Hans
Leuke weetjes 👍
Niet alleen een verdiende plek, ziet er ook nog eens leuk uit 🙂
Een krak van een coureur dus om in die tijd met de fietsen van toen een Ronde te winnen
Terecht aandacht voor geweest tijdens de voorbije ronde bij Karl
Deze kerkplein ziet prachtig uit. Daar staat monument. Ik ken helemaal niet. Wel leuk eens te weten. Mooie foto. Fijne dag.
Een mooi eerbetoon aan Odile Defraye. Als wielerliefhebber kende ik de naam al lang. Bij ‘Vive le Vélo’ is de naam dit jaar bekender geworden, omdat er dagelijks een paar ‘Odieltjes’ werden uitgereikt aan een wielrenner en gasten van het programma.
Mooie woensdag gewenst.
Ik ken de man of zijn naam helemaal niet. Overigens is dat niet zo gek want ik ben niet zo van het wielrennen. Al vind ik af en toe een etappe bekijken op tv nog wel aardig.
Mooi aandenken 🙏
Aum Shanti
mogge Suske
een mooie ode aan een geweldige renner
keihard werken keihard zijn in de koersen
aardig wat bereikt en dan zo aan z’n einde komen , best triest eigenlijk
geniet de dag
Een mooi aandenken aan deze beste man. Wielrennen was in die tijd vast een heel harde sport want de fietsen waren niet zo aangepast als die nu zijn.
daar had ik nog niet van gehoord. Toch wel een belangrijk persoon, hij won tenslotte wel de ronde van Frankrijk.
Een mooie ode aan deze sportman. Destijds was dat echt afzien… en zelf je banden repareren onderweg.
Het monument zagen wij dus niet.
Wij hoorden voor de eerste keer over Odiel in Vive le Vélo in 2012. Sedertdien komt hij wel meer ter sprake. 🙂