
Zondagvoormiddag ben ik bezig mijn fiets die ik tegen een muur geplaatst heb op slot te doen. Ik hoor een stem. Ik kijk om. Een man op krukken komt moeizaam naderbij. “Kan je me vervoeren ?” krast hij. Hij heeft duidelijk moeite om te praten. “Sorry, ik ben met de fiets” antwoord ik en wijs naar mijn fiets tegen de muur. Ik zie dat de man met zijn ene voet en been in het gips zit. Aan zijn ene kruk bengelt een witte zak met daarin een grote fles cola en nog enkele flessen wijn ofzo.”Wil jij die zak dragen ?” vraagt hij nu. Ik neem de zak en samen gaan we op stap. Ik moet regelmatig halt houden zodat hij me kan inhalen want stappen is erg moeizaam voor die man.

Ik vraag hem waar hij woont. “Over de verkeerslichtin” is het antwoord. Langzaam maar zeker naderen we zijn woonst. We moeten door een gang die naar parkeergarages leidt. Overal liggen kapotte spullen. In een hoekje bemerk ik een kapotte deur. Daar woont hij. Met veel moeite verplaatst hij de deur en strompelt naar binnen. Ik overhandig hem de zak. “Bedankt voor de hulp” antwoordt hij en zet de deur weer voor de deuropening. Ik maak me uit de voeten.
Rest mij jullie een fijne dinsdag toe te wensen. Hopelijk een dag zonder onweersbuien en ander leuks.
🙂
Opnieuw een helpende hand… opnieuw een goede daad van je.
je straalt volgens mij wat uit
maar ik zou ook geholpen hebben
Een @->- voor U.
Dat hij je ook onvriendelijk aansprak is wel een brug te ver. Ik wil iedereen helpen maar ik zou het niet vertrouwen
Eigenlijk best een grappig verhaal, je hebt een goede daad verricht.
DE man zal wel genieten van zijn drankjes. Hans
@ je, het is druk bij de bussen.
Ze weten je toch wel weer te vinden.
Love As Always
Dimario
toch een beetje een vreemd verhaal Suske
ze weten je wel te vinden
Jij komt ook overal de meest rare of kleurrijke figuren tegen 🤠
Zo blijf ik inspiratie hebben voor mijn blogposts. 🙂
Top !
‘Al te goed is allemans gek’ zei mijn moeder altijd.. met andere woorden: uitkijken met wie je wel of niet helpt hoor!
wel confronterend om mee te maken.
niet iedereen woont residentieel.
Ik kom zelden of nooit dit soort types tegen die om hulp vragen. Maar een dame in nood laat ik niet stikken. Zoals afgelopen zondag toen de halve stand van iemand op de rommelmarkt waar ik een bezoekje bracht, omver waaide. De dame die de boel bestierde in paniek. Haar kleding op de grond en in het gras. IK heb haar uiteraard wel geholpen. Maar mannen met wijnflessen en zo…..ik denk dat ik die liet strompelen…
Zelfs op de fiets weten ze je te vinden…je straalt dat uit “Help wel “
Weeral een goede daad Suske. Of ze kennen je of ze ruiken dat jij een weldoener bent!
In zijn geval zou ik geen wijnflessen mee gaan lopen zeulen in zijn omstandigheden. Maar waarschijnlijk is dat zijn eerste levensbehoefte anders doe je dat niet. Maar hij vond een reddende engel in jou. Jij schijnt je behulpzaamheid uit te stralen.
en weer was je de reddende engel
Ik denk dat ik niet zou durven meegaan, de man niet kennende
Super dat je die man zo mooi kon helpen. Een rare en trieste situatie waar die man in verkeerd. Het zou bijna een verlopen figuur uit dat rare dorp van Nonkel Juul kunnen zijn.
Wat sympathiek dat je hem hielp Suske! Het klinkt als een trieste meneer met een moeilijk leven.
Een man die vermoedelijk niemand heeft om hem te helpen. Triest is dat. Gelukkig was jij daar Suske als een reddende engel.
Een dagje mooi weer zou inderdaad wel fijn zijn,
mogge Suske
jij hebt weer een goede daad gedaan
zal je daarom dan ook zijn vrijgesteld van een onweersbui op je bol 🙂
geniet de dag
gelukkig voor hem dat hij nog op het gelijkvloers woont. Een volle zak winkel waren dragen met krukken is nog gevaarlijk ook. Goed dat je hem kunnen helpen hebt.
Ooit, lang geleden, vroeg iemand mij of hij mijn fiets mocht gebruiken om zijn zatte vriend naar huis te brengen. Ik heb vriendelijk geweigerd. Ik zal in de hemel wel een paar trappen lager zitten dan jij. 😂
Die fiets zou je niet meer terug gezien hebben vermoed ik. Goed dat je die niet uitleende.