Gisteren volgde ik een cursus of hoe je het moge noemen over “zelfdoding”. Hoe mensen met suicidale gedachten herkennen en hen benaderen – helpen. Heel interessant. Als je er even bij stil staat kom je tot de conclusie dat je toch enkele mensen gekend hebt die zelf een einde aan hun leven gemaakt hebben.

Achteraf ben ik even langs geweest bij de kraampjes op het stationsplein. Zoals ieder jaar ga ik dan even naar het kraampje waar men droogvis, hamburgers en braadworsten verkoopt. Een jaarlijkse guilty pleasure zeg maar.
Dit was het weer voor vandaag.
🙂
“zelfdoding” komt veel voor, onder alle leeftijden.
Veel jongeren voelen zich niet meer gehoord en hebben geen eigen plek om te wonen. Hans
@ Het was een bescheiden kerstmarkt, maar warm genoeg om mensen uit je omgeving te ontmoeten.
Als je met die cursus mensen kan helpen is het zeker de moeite waard. Achteraf naar het hamburger-worsten kraam lijkt me ook wel iets. Ik vraag me toch wel af wat droogvis moet voorstellen?
Hoe komt het nu dat ik hier altijd anoniem ben en soms zelfs een bericht access blocked krijg?
Ik ben dan wel benieuwd wat men verstaat onder “mensen helpen die aan zelfdoding denken”. Waarschijnlijk zal de hulp uitsluitend bestaan uit proberen zelfdoding uit hun hoofd te praten, maar niet , wat voor sommigen mensen echt een uitkomst zou zijn, hulp bij zelfdoding.
Na zo’n zware kost, mag er wel wat in het buikje. Zo’n cursus (of hoe je het ook mag noemen) is toch wel interessant.
Love As always
Dimario
de waarde van zo’n cursus zal ik niet betwisten maar naar mijn mening kan je mensen die zich echt van het leven willen beroven niet op andere gedachten brengen.
we kunnen zeer veel houden van, en oprecht goed luisteren naar, de rest is dan aan de persoon zelf.
Dubbele zware kost op één dag.
Hopelijk kon je het goed verteren. Het is niet zo simpel. Helaas liggen de zelfmoordcijfers héél hoog in België. In-triest dat er zo weinig oog is voor de ander zijn stille leed.
Liever de worst dan die cursus…
De vettige worst zal beter verteren denk ik 😋
Zware kost, die cursus. Ik vind het heel bijzonder dat je die hebt gevolgd. Het siert je!
Ik wist niet dat zo’n cursussen bestonden… klinkt wel heel interessant.
De worst spreekt me meer aan dan de vorming.
Een fijne braadworst op zijn tijd, daar kun je je niet schuldig over voelen. Ikzelf koop 1 keer per jaar een kaneelstok op de kermis. 🙂
Dat zal heel verhelderend zijn geweest…
En ja af en toe moet je jezelf kietelen 🙂
Zware kost, allebei 😉
Mensen die zich van het leven benemen zien geen oplossing meer Een luisterend oor en wat hulp kan soms nog helpen
Een van de zwaarste cursussen die ik ooit gevolgd heb.
Aum Shanti
Euhmm.. nee, ik ken geen mensen die zelfmoord pleegden, wél euthanasie, maar dat begreep ik wel.. zelfmoord niet.
Een pleasure die guilty is, is geen pleasure.. gewoon genieten als je dat wilt, waarom zou je je daar schuldig om moeten voelen?
Even om een misverstand te voorkomen: die braadworsten, valt dat ook niet onder zelfdoding?
Inderdaad, maar liever sterven met volle maag dan sterven door honger en dorst.
Nu ben ik benieuwd wat jij bij dat kraampje koopt : )
Waarom moet “pleasure” guilty zijn? Hebben we daar dan geen recht op misschien? Je betaalt die worst toch zélf?
Ik heb dat met warme worst van de hema, heel af en toe geef ik me daar eens aan over.
zware materie maar het komt zo vaak voor
hopelijk lag je guilty pleasure niet zwaar op de maag 🙂
Ik heb dat met oliebollen. Eens per jaar. Dus over 12 dagen weer. Kijk er echt naar uit.
mogge Suske
ja dat vermoeden heb ik ook , dat ik er ken die zich zelf het leven ontnamen 😦
jij ging natuurlijk voor de droogvis 😋
geniet de dag