Het is midden in de nacht. Buiten luidt een storm. Geen lenteweer momenteel. Pilchard ligt in bed. Hij kan de slaap niet vatten. Niet alleen buiten stormt het. Ook in zijn hoofd is het allesbehalve rustig. Brilletje, haar moeder, de tweeling, Fleur…één voor één passeren ze de revu. Hij kijkt op zijn uurwerk : middernacht. Hij zucht en woelt verder. In de kamer van zijn moeder is het rustig. Het is duidelijk dat die slaapt. Weer denkt hij aan die avond met Brilletje. Wat haat hij zichzelf en haar moeder. Die zou hij wel kunnen doodslaan. Door de woede begint de adrenaline door zijn vege lijf te stromen. Zo kan hij nooit de slaap vatten.

Een fel licht verschijnt in de kamer. “Droom ik ?” vraagt Pilchard zich af en probeert rechtop te gaan zitten. Iets houdt hem tegen zodat hij als verlamd blijft…