Ernest den Evangelist en de diaken zijn vroeg in de kerk.
Zo kunnen ze de gelovigen zien toestromen en begroeten.
Zoals steeds geeft iedereen elkaar een hand.
Een man en zijn twee dochter zitten reeds op hun plaats.
De oudste mooi naast papa.
Zijn jongste dochtertje met brilletje en het haar in een dotje zit bij hem op schoot.
Steeds meer mensen betreden het gebouw.
Een jonge man en zijn blond mollig dochtertje komen ook binnen.
Het meisje draagt een grijs winterjurkje tot onder de knie.
Van onder dat jurkje komt een blauwe legging die haar beentjes warm moet houden.
Na de mededelingen en enkele opwekkingsliederen stapt een in het zwart geklede man naar voor en neemt plaats achter de microfoon. Hij start een fel betoog tegen de hypocrieten in de kerk en mensen die twijfelen over de inhoud van de goede boodschap. Iedereen roept “amen”. Ondertussen wordt de collectebus van stoel tot stoel doorgegeven.
Dan is het tijd voor de kinderen om naar voor te komen en een liedje te zingen. Tijdens het zingen zullen ze ook een dansje doen. Het kleine meisje met brilletje en haar in dotje stapt van papa’s schoot en samen met het blonde meisje in gijs winterjurkje gaat ze voor de groep mensen staan. Rondom hen scharen zich nog enkele kinderen die zo te zien van over heel de wereld afkomstig zijn.
De kinderen beginnen onder leiding van de juffrouw van de zondagsschool te zingen en te dansen. Heel de zaal wordt uitgenodigd om mee te dansen en te zingen.
Van zodra het mollig blondje begint te swingen gaan de mensen in de zaal uit de bol. Iedereen jong en oud doet uitbundig mee. Een tevreden uitdrukking verschijnt op het gezicht van haar papa.
Achter in de zaal staat Ernest brood uit te delen aan de armen die in de kerk aanwezig zijn terwijl de diakenen de opbrengst van de collecte veilig wegstoppen.
De in het zwart geklede man kijkt goedkeurend toe.
Zijn boodschap is met medewerking van de heilige geest tot bij de gelovigen gekomen.
Amen en nog een gezegende zondag.
🙂
De dingen des levens ! 
Laten we dansen en zingen, het leven is een feest. Tenminste voor het die het zo ervaren.
nee dat probleem heb ik met mijn haar niet meer 🙂
en dat is in geen enkele taal = kaal
uit te leggen 😉
slaap wel
Wünsche dir eine gute neue Woche ohne Stress lieber Gruß Gislinde
Oef, gelukkig besloot je toch die hilarisch, kolderige én mooie geschreven verhaaltjes te publiceren Suske, het was heerlijk lachen met de Heer, of mag dat soms niet hihi? Nu ja, gelukkig mag men, zonder gevaar voor het eigen leven grappen maken over de katholieke godsdienst, dat is in andere geloven wel anders hé!
Fijne week jongen…
Halleluja prijs den Heer. Hans
Zondag is er toch alleen voor voetbal?
Amen… ik kom eigenlijk nooit in de kerst. Wel in de synagoge, maar dat is niet te vergelijken met de meeste kerken.
Love as Always
Di Mario
Halleluja, het is maar wat je doet op zondag.
niet te geloven dat iedereen bleef zitten…
soms gaat men wel voor het zingen de kerk uit, als je begrijpt wat ik bedoel 🙂
Zingen en dansen in de kerk is de stijve Europeanen toch niet echt met de paplepel ingegeven , was het niet zo dat men in criminele kringen kogels voor de voeten afschiet om mensen te laten “dansen” 😉
Schattig verhaaltje. Of het echt is?
Mooi tijdbeeld. Zo ging dat wel eens al waren de zwarte medemensen dan nog veruit in de minderheid in die jaren. Maar die kerkelijke vieringen van hoogtijdagen herinner ik me nog goed….
Ach hypocriet zijn hoort ook bij geloven…
Tiens tiens, als iemand een fel betoog begint tegen de hypocrieten in de kerk, dan zou toch minstens de helft van die zaal moeten leeglopen ? Maar een dansje doet uiteraard wonderen !
En waarom waren de mensen hypocriet? Ja, ik weet het wel, maar hij zegt het niet. Dat is niet zo netjes.
amen :o)
ik denk dat het dansje en zingen een schot in roos was 🙂
En, hoe is het mogelijk, er is geen schot gevallen…