Een extra lange aflevering van de soap met een blogger in de hoofdrol.

Het is vrijdag, een vrije dag voor iedereen want op die dag viert men het heuglijke feit dat Maria zo’n 2,000 jaar geleden haar grotje geopenbaard heeft en bijgevolg naar den zevende hemel opgestegen is.
Op de kapelhoek is er voedselbedeling en daar ik toch thuis ben rijdt ik er met Leen en dochtertje heen. Greet is ook mee daar ze dit alles wel eens van dichtbij wilt bekijken en de initiatiefneemster is een ouwe bekende van haar.

Leen vraagt of het goed is dat we nadien even bij Tam binnen wippen. Greet wilt liever eerst thuis afgezet worden daar ze zich ongerust maakt over Eva. Deze laatste is rond de middag onwel geworden in de living. Voor we het goed en wel beseften lag ze op de grond. Gelukkig was ze zowat onmiddellijk weer bij haar positieven, Ik hielp haar naar boven en gaf haar het “bevel” in bed te blijven totdat we terug thuis kwamen.

Een uur later zijn we weer thuis. Britney gaat Eva gezelschap houden op haar kamer en ondertussen drinken we cola en praten we wat over koetjes en kalfjes. Dan rinkelt de vaste telefoon; Greet neemt op. Wat blijkt ? De initiatiefneemster is niet gelukkig dat we zonder boe of ba vertrokken zijn en zegt dat er nog wat voor ons klaar staat. Leen, Brit en ik terug in de auto en naar de Kapelhoek. Van zodra ik binnen stapt word ik achter in de zaal geroepen en vriendelijk verzocht om enkele zware bananendozen in of uit de diepvries te sleuren. Ondertussen mag ik ook voor mezelf wat in een doos stoppen.

Als alles opgeruimd is vertrekken we terug richting Roeselare. We stoppen voor het huis van Tam. Zoals steeds staat de deur open, Zonder kloppen of bellen gaan we naar binnen. Tam heeft bezoek van enkele buren die net op punt staan om te vertrekken. Een man zal nog terugkeren via de achterdeur om nog wat te klussen straks. Tam maakt vlug koffie bij en we praten hier ook over koetjes en kalfjes. Brit vraagt of ik met haar op het koertje wil spelen. Ik wil wel. Zo kan ik een luchtje scheppen en ondertussen kunnen de dames zonder mij verder praten over dingen die niet voor mijn oren bestemd zijn. Tijdens het bal gooien hoor ik hen hun stemmen verheffen. Het gaat er “heftig” aan toe tussen die twee.

Een kwartier later zit ik terug bij de vrouwen in de keuken terwijl de kleine verder alleen buiten speelt. Tam is duidelijk onder invloed en begint te wenen. “Jij weet wel over wie het gaat “ begint ze tegen mij. Ik heb meteen door dat ze over haar vader bezig is die niet meer van zich laat horen en nooit ofte nimmer naar zijn kleindochter vraagt. Ook is ze bang voor morgen. Dan zal ze de uitslag van haar bloedonderzoek vernemen. De dokter heeft haar reeds te kennen gegeven dat de uitslag hoe dan ook niet gunstig zal zijn. “Ik ben bang dat ik zal sterven en har zal achterlaten” gaat ze verder. “Dat kan ik geloven” en terwijl ik dat zeg wijs ik naar haar halflege glas porto. “Volgende week komt mijn dochtertje terug van bij haar papa en dan zal ik me gedragen” reageert ze fel terwijl ze met kwade spleetoogjes naar me kijkt. “Hou je maar sterk en doe wat je moet doen en wat de dokter je aanraadt” reageer ik scherp. “Doe het voor jezelf en voor je dochter !” “Ik doe alles voor mijn dochter !” Nu wordt haar gezicht rood. “Geloof je me niet !?” “Ik geloof je hoor” en voor ik het besef grijpt ze mijn hand vast en zet zich klaar voor een partij armworstelen. Haar woede is groot, zo groot dat ze over enorm veel kracht beschikt en ik me voor mijn eigen veiligheid en gezondheid laat verliezen van haar. “Je liet me winnen” sneert ze en nog twee maal herhaalt zich dit scenario. “Ik heb een andere manier van vechten” zeg ik met spottende stem. “Hoe dan ?” vraagt ze verbaasd; “sta maar recht dan toon ik het je” Argwanend staat ze op en komt op me af. “knuffelen is beter dan vechten” en voor ze het goed en wel beseft grijp ik haar vast en trek ze tegen me aan. Ze begrijpt wat ik bedoel en moet lachen. “Ge hebt veel vrienden die er voor je zijn. Praat met hen en maak plezier in plaats van te vluchten in drank.

“Veel zogenaamde vrienden hebben me gekwetst en bedrogen” pruilt ze nu.
“Jij koopt vriendschap met feestjes en geschenken. Stop daarmee en toon hen wie je echt bent. De profiteurs zullen afdruipen en de weinig echte zullen je steunen.”. Ze knikt maar denkt er duidelijk het hare over.
Dan komt Leen met de GSM in de hand naar ons. Ze kijkt verschrikt naar haar toestel. Zonet heeft ze een telefoontje gekregen dat een vriendin van haar is opgenomen in de spoed met een overdosis geneesmiddelen.
Dit belooft niet veel goeds.

Wordt vervolgd.
Fijn weekend @iedereen.