Vrijdagavond.
Ik kom aan in de dojo en trek mijn karatepak aan.
De hoofdtrainer komt me begroeten en we praten wat.
Dan ga ik wat rondwandelen in de zaal.
Ik zie in een hoekje van de zaal enkele meisjes aan het bijpraten.
Ik stap op Elien (12 jaar) af die op haar ellebogen leunt terwijl ze geknield zit op een groot kussen.
Zij houdt zich ver weg van al dat gekakel.
Ze ziet er niet bepaald vrolijk uit.
“hoe gaat het ?” vraag ik haar.
“gaat nog” moppert ze en dan vertelt ze me wat haar die dag zoal geërgerd heeft.
Ze is moe en heeft weinig zin.
*moppert verder tussen haar tanden*
Zo ken ik haar.
Ze staat recht.
“Mag ik op jouw rug ?”
ik knik.
Ze gaat vlak achter mij staan.
“mooi blijven staan !” commandeert ze en voor ik het goed en wel besef zit ze op mijn rug.
“je zweet !” moppert ze.
Zo wandelen we enkele minuten door de zaal.
“ik ga afglijden, blijven staan !” beveelt ze nu.
Langzaam glijdt ze van mijn rug af.
Ik draai me om.
“Je werkt niet meer op het stadhuis he ?” begint ze.
“Neen”, antwoord ik, “dat weet je toch van je mama ?”
“Tuurlijk weet ik dat ! Herstel jij nu fietsen ?”
“Ik werk wel op het fietspunt, maar zelf herstel ik geen fietsen. Waarom ?”
“Ik zou eens langskomen met mijn fiets.”
“kom maar af, we zullen zien wat er aan mankeert “
De kleine duwt zich tegen me aan en grijpt mijn handen.
“Als ik met mijn fiets kom, moet ik dan betalen ?”
“Het hangt er vanaf wat er aan mankeert” is mijn antwoord.
“Hoezo, kan je dit dan niet gratis voor mij laten doen ?”
“Gratis, daar beslis ik niet over. Hangt er van af wat mijn collega’s herstellen. Wat voor fiets is het ?”
“Mijn koersfiets natuurlijk. Ik heb je daar toch al over verteld !?’
“Kom er maar eens mee naar het fietspunt.”
“en kan het echt niet gratis ?”
Net op dat ogenblik roept de trainer dat iedereen moet lijnen en groeten zodat we kunnen beginnen.
Saved by the bell als het ware.
Voor niets gaat de zon op schatje !
De dingen des levens ! 
Een slimme tante dus! Vóór je het weet wil ze óók gratis karate les dus ik zou maar oppassen, als “vrouwen “je eenmaal in de tang hebben is het hek van de dam;-)
Einen schönen Tag für dich,ja alles will gelernt sein…Liebe Grüße von mir Gislinde
anders was ook ik afgekomen met mijn fietske 😉
Daar gaan we dus weer om het met jouw woorden op mijn blog te zeggen…Fijne dag nog Suske!
Slimmerd! Leuk blog Suske.
tja .. mss zijn er thuis geldproblemen?? 😥
mja .. voor zo’n lieve meid kijk je toch wel een beetje door de vingers, niet? 😉
Vragen staat vrij he, en zo leert men dat alles geld kost, hoe goed je ook kan judo spelen!
tja, die kleintjes begrijpen ook nog niet alles hé… 😉
De belletjes altijd… die moesten ze afschaffen ……
De versnellingen afstellen zal wel kunnen, maar een setje nieuwe tandwielen shimano ultegra en een bijbehorende ketting gaat hem niet worden!
Haha….wat een slimme dame, het is het proberen altijd waard…!!
Steve Stevaert zou dit in zijn tijd geen probleem gevonden hebben…
die was wel goed op de hoogte van je doen en laten Suske
groeten
Tja het is toch te proberen voor dat schatje. Nee heb je, Ja kun je krijgen.
Love AS Always
Di Mario
ha die Suske
en kwam ze na de training niet nog eens vragen
ik hoop voor haar dat de fiets niet te veel gaat kosten
en dat ze maar fijn mag koersen
geniet de dag
Ja, jammer dat je er niet meer aan toe kwam om haar een deftige uitleg te geven, maar t is ook niet iets dat je zomar op 1.2.3 kan uitleggen nietwaar!
Ach, proberen kan altijd…
Je had haar toch kunnen vertellen dat mensen nou eenmaal afhankelijk zijn van geld om eten e.d. te kunnen kopen……….?