Aan het bureau zitten pompoenhoofd en dokter Ratjenko. De kandidaten voor de broed dienen gekeurd te worden. Normaal gezien had Ratjenko ook afgevoerd geworden naar het slachthuis voor uitschakeling, maar gezien zijn groot geniaal brein mag hij voorlopig nog intact blijven. Ratjenko hoopt om ooit met hen mee naar hun planeet te mogen reizen om daar te experimenteren met boringen in hun hersenpan, als ze die hebben tenminste.

De meisjes moeten naast elkaar staan, handen tegen het blote lijf en voeten tegen elkaar. Pompoenman bekijkt de potentiele broedmachines één voor één en knikt instemmend. De meeste meisjes hebben het schaamrood op de wangen en weten niet waar kijken. Enkelen slaan hun ogen neer wanneer het ruimtewezen hen van kop tot teen bekijkt en betast.

Ratjenko loopt nog eens langs met zijn stethoscoop om hart en longen te controleren. Stel je voor dat er eentje vroegtijdig overlijdt tijdens de broed. Gisteren was het bijna zover. Het lichaam van een oudere vrouw bleek een slecht hart te hebben. Gelukkig dat de dokter nog kon redden wat te redden viel. Daarom besloot hij vandaag kinderen te nemen die al bijna in de pubertijd zijn daar hun lichamen sterk en soepel zijn en veel kunnen verduren. Moest er vandaag weer iets mislopen zou hem dat duur te staan kunnen komen. Ook meet hij hun hoofdomtrek. Je weet maar nooit dat hij achteraf een boring mag uitvoering van pompoenkop.

Dan wordt het eerste meisje naar voor geroepen. Trillend treedt Celientje naar voor. Bieke herinnert haar nog van bij de scouts. Toen kon Celientje wel een grote mond opzetten. Zij was het die Bieke verraadde toe ze met Tibauke haar toets biologie nog eens wou overdoen. Je kan je stof alleen maar beter kennen door regelmatig te herhalen; nietwaar ? Hiervoor was Bieke dankzij Celien uit de scouts gegooid. Dit deed haar nog altijd pijn, die trap van de leidster wel te verstaan. Nu staat Celien daar een ander liedje te piepen.

Net als al die vrouwen die hier voor haar waren wordt Celien bevolen op haar rug te gaan liggen op de onderzoekstafel Vervolgens wordt ze vastgebonden door dokter Ratjenko. Geen enkele mogelijkheid dus voor haar om hier nu nog te ontsnappen. “BRENG DONOR 102 BINNEN” tiert pompoenhoofd en enkele seconden later komt de alien binnen. Alsof het om een routineklus gaat stapt het wezen naar de tafel waarop het meisje vastgebonden ligt. Celientje gilt het uit van angst. De andere meisjes durven zich niet te verroeren. Hier en daar hoor je er eentje zachtjes snikken. Evelientje heeft het nu helemaal moeilijk om haar fobie de baas te blijven en sluit haar ogen. De anderen kijken met ontzetting naar wat zich voor hen afspeelt. Bieke daarentegen vindt dit allemaal heel spannend en opwindend. Dokter Ratjenko zit als een gek gegevens in te voeren in zijn PC.

Dan laat het monster zijn stofzuiger of hoe je dat ding ook moge noemen zijn werk doen. Celientje weet niet wat haar overkomt en begint als een speenvarken te gillen. De donor laat zijn sporen de vrije loop en dan wordt het plotseling heel stil in het kabinet. Celien valt in een diepe coma. De sporen kunnen hun met hun wrede werk starten.

Bieke vindt dit allemaal heel erg opwindend en staat te popelen tot het haar beurt is om op de tafel plaats te mogen nemen.

Volgend weekend slot van deze absurde verhaallijn.
Hopelijk zijn er tegen dan nog lezers over !
groetjes.

De redactie.