De zon schijnt al vroeg in de morgen. De storm is geluwd. De wonden gelikt, het is te zeggen de nonnekes likken de beenderige kont van Ernest die vol hagel zit dank zijn het koelbloedige optreden van Nonkel Juul met zijnen tweeloop. Van deze sinistere benden zullen ze een tijdje niets meer horen hopen ze.
Lang uitgestrekt op een luchtmatras ligt ons aller Bieke te genieten van de eerste zonnestralen. Haar hemdje hangt te drogen aan een roestige wasdraad. Geen probleem voor haar, zo krijgt ze toch nog wat kleur over haar frêle lijfje. Ze ligt de franse versie van de Joepie te lezen. Niets over Ian Thomas of Taylor Jones. Die franse lullen interesseren haar niet wegens te oud en waardeloos.
Binnen zitten onze mannen aan de ontbijttafel. Tussen het verorberen van enkele stokbroden, stinkende kazen en lauwe tafelwijn smeden de helden van deze blog een ingenieus plan om hoe dan ook in Spanje te geraken. Klusjesman die ontsnapt is uit de gevangenis slikt vlug enkele tubes viagra om weer in vorm te zijn. Ook dient hij vlug even met zijn sportdirecteur te skypen om een dieper inzicht te hebben in zijn nieuw trainingsprogramma dat duidelijk niet van de poes is. Gelukkig heeft hij aan zijn vrijheidsberoving geen kater overgehouden. Tol Kerkhof, het spook van dienst, heeft zich dan maar in het piknik mandje teruggetrokken. Klusjesman zal het zware werk wel weer overnemen. Na die aanval van Ernest den Evangelist voelt Tol zich toch niet meer goed in zijn vel.
De bakfiets is ook weer reisvaardig. Pas nu dringt het meer en meer terug tot hen door waarom ze zo ver van huis zitten. Op zoek naar het wuuf van nonkel Juul. Ze zouden het nog bijna vergeten. En tot op heden nog steeds geen spoor van dat wuuf. De Tour de Frans is reeds lang voorbij, dus zullen ze ook geen ginder meer ondervinden van verdwaalde coureurs. Ze moeten en zullen dat wuuf vinden en dan diene Philemon ne keer goed onder handen nemen.
Terwijl ze druk bezig zijn hun plannen te bespreken nadert een motor met zijspan het hotel. Het zijn Garde Punaize en madame Poep. Eindelijk hebben ze een spoor gevonden. De rollen prikkeldraad en wolvenklemmen liggen reeds klaar. Deze keer zal oncle Jules en zijn bende hen niet ontsnappen!
Waarschijnlijk zullen ze door deze onverwachte wending van dit verhaal weer eens niet in staat zijn om je matras te komen keren.
De redactie van deze blog biedt u hiervoor alvast haar excuses !
De dingen des levens ! 
Dat ze maar rustig verder zoeken. We doen het zelf wel. 😉
Is wel een manier om de vakantie door te komen, zoeken naar dat wuuf
Tja, Suske, je komt elke week weer met excuses om de matras niet te keren… op den duur wordt je dat niet meer vergeven hoor! *wink, big smile*
mogge Suske
dus al vroeg naar het werkt , ik begin om 1600 uur
wij zeggen voor de pc , maat wie weet kan het ook wel
fijne werkdag
och, ik vergeef het je, ik draai mijn matras ook nooit dus….
en met al die drukte die je hier neerpent ben ik ook al eens opgestaan om wat te doen, nog eens om wat te plannen en mijn pillekes te nemen, een veelzijdig en interessant logje :o)
Ja weer draaidag vandaag hé.
Het komt wel goed.
Laatste werkdag voor jou, hang de vlag maar uit..!!
Suske had ik geweten dat het zo spannend zou worden , had ik het op die vroege uur en nog voor het slapen gaan , niet gelezen pppfftt
oja dat matras doe ik vrijdag zelf wel
slaapse
Altijd hetzelfde keer matras zelf wel weer 🙂
In het begin had ik dat al wel gedacht, we zullen het zelf wel weer moeten doen.
Mmmm, ik zal de wekker morgen maar wat eerder zetten als ik het zelf moet doen.
Love As Always
Di Mario
Haha! Ik hoop maar dat je dit allemaal verzint…;-)
ik geloof toch dat ik op zoek moet naar een andere firma. Dat wordt niks zo.
nu wordt het pas heel spannend..
ehh, ik keer ze zelf wel
groeten
je schrijft het weer mooi weer ,we zullen dan maar niet wachten ,fijne dag nog